Na podstawie: https://nawagezdrowia.pl/wp-content/uploads/Poradnik-Jak-skutecznie-leczyc-otylosc.pdf
Nasza tkanka tłuszczowa to bardzo przebiegła tkanka. Tkanka, która pamięta, że kiedyś miała dostarczane więcej energii. Czyli możemy patrzeć na chorego z otyłością jak na osobę otyłą bez względu na to, ile aktualnie waży. Z punktu widzenia tkanki tłuszczowej raz doznany fakt otyłości piętnuje ją na zawsze – zawsze będzie miała tendencję do kumulowania energii, gdy tylko taka okazja się przytrafi. W związku z tym, chorzy na otyłość tak naprawdę muszą przez całe swoje życie przestrzegać zaleceń dietetycznych,muszą być aktywni, muszą także czasem stosować przewlekle farmakoterapię, chociażby w małych dawkach, po to,aby ich tkanka tłuszczowa nie dostawała sygnału, że może z powrotem kumulować energię.
W momencie, kiedy zaczyna się proces redukcji masy ciała, nasze ciało traktuje to jako atak na jego dobrostan. Dlatego rośnie stężenie hormonów głodu, a spada stężenie hormonów sytości. Przez to im dłużej trwa proces redukcji masy ciała, tym bardziej jesteśmy głodni, nieszczęśliwi i trudniej jest nam wytrwać w zaleconym postępowaniu. Dlatego nie jest łatwo zredukować masę ciała, bo dla naszego ciała jest to po prostu zagrożenie. I dlatego ten proces musi trochę trwać, więc nie zalecamy diet-cud, drastycznych cięć kalorycznych. Bo owszem, organizm może być w pierwszym momencie zaskoczony i straci dwa, trzy, pięć kilogramów, ale potem uruchomi wszelkie siły i środki żeby temu spadkowi energii zapobiegać i dojdzie w najlepszym wypadku do stabilizacji masy ciała, a zazwyczaj do spowolnienia przemiany materii i tego co potocznie nazywamy efektem jo-jo.
W procesie leczenia otyłości redukcja masy ciała nie jest głównym celem. Naszym celem jest to, aby pacjent żył długo i szczęśliwie, a redukcja masy ciała jest środkiem do osiągniecia tego celu. Gdy ubywa kilogramów tkanki tłuszczowej, to ta tkanka zaczyna działać prawidłowo, przez co wycofuje się produkowany przez nią stan zapalny i wszystkie negatywne układy hormonalne, które ukształtowały się w przebiegu otyłości. Dlatego, gdy redukujemy masę ciała, obniża się ciśnienie krwi, obniża się poziom cukru, poprawia się stężenie cholesterolu. Automatycznie czujemy się lżejsi i chętniej ćwiczymy, a to sprawia, że dalej redukujemy masę ciała.
Otyłość nie jest prostą chorobą, nie wynika wyłącznie z tzw.dodatniego bilansu energetycznego, czyli z tego, że za dużo jemy i za mało się ruszamy. Jeżeli już raz w życiu dojdzie do tego, że zostanie podwyższona masa ciała, to tkanka tłuszczowa przestaje prawidłowo działać. Zaczyna się buntować, zaczyna działać przeciwko naszemu ciału. Produkuje szereg różnych substancji i hormonów, które to ciało zatruwają. Nie wystarczy tylko jeść mniej i więcej się ruszać, aby ta tkanka tłuszczowa zaczęła działać prawidłowo. Czasami potrzebna jest interwencja farmakologiczna, czyli leki, które w pewnym sensie naprawią działanie tkanki tłuszczowej, a czasem potrzebna jest pomoc chirurga bariatry, który umiejętnie operując przewód pokarmowy sprawi, że wydzielane przez ten przewód hormony wyregulują uczucie sytości i spowodują również to, że tkanka tłuszczowa będzie prawidłowo pracować.
Otyłości się nie „odchudza”, ponieważ choroba otyłościowa to nie jest nadmierna masa ciała. Choroba otyłościowa to jest zaburzenie homeostazy energetycznej, powodujące nadmiar niekontrolowanie gromadzonej w ustroju tkanki tłuszczowej (szczególnie niekorzystnej tkanki tłuszczowej trzewnej i tkanki tłuszczowej ektopowej – gromadzącej się w narządach i na ich powierzchni). Więc leczenie tej choroby nie może polegać na „odchudzaniu” masy ciała, a musi polegać na zmniejszeniu pola nagromadzonej tkanki tłuszczowej, tej najbardziej szkodliwej, najbardziej zaburzającej cały metabolizm, wydzielającej szereg cytokin zapalnych. To właśnie dlatego skład ciała, a nie liczba traconych kilogramów, jest kluczowy w ocenie skuteczności leczenia otyłości. W leczeniu tym zależy nam na poprawie zdrowia pacjenta: obniżeniu stężenia glukozy we krwi, poprawie profilu lipidowego, obniżeniu ciśnienia tętniczego i redukcji stanów zapalnych w organizmie, a tym samym na zmniejszeniu powikłań oraz czynników ryzyka, które choroba otyłościowa niesie ze sobą. Regularnie powinno się zatem monitorować glikemię, lipidogram, enzymy wątrobowe czy ciśnienie krwi, a także analizować skład ciała pacjenta – nie tylko poprzez BMI, ale przede wszystkim poprzez pomiar tłuszczu trzewnego i masy mięśniowej. Ostatecznym celem leczenia otyłości jest więc nie samo „schudnięcie”, lecz poprawa zdrowia metabolicznego, zmniejszenie ryzyka powikłań i wydłużenie życia w dobrej jakości.